Ben bu yazımda sürücü kusuru kısmını ele almak istiyorum, konunun özüne de sonda değil başta gelmek istiyorum; Kaptanlarımız Mutsuz!

Mutsuzlar çünkü; Ailelerinden kilometrelerce uzakta sürdürüyorlar yaşamlarını. İyi haberleri uzakta oldukları için daha ağır yaşıyor, güzel haberlerde ise paylaşamıyorlar sevinçlerini,

Mutsuzlar çünkü; Özellikle bayram vs. gibi yolcu yoğunluğunun olduğu dönemlerde yatak yüzü görmeden çalışıyorlar,

Mutsuzlar çünkü; Özlük hakları yaptıkları işin yanında komik kalıyor,

Mutsuzlar çünkü; Pilotlara tanınan ağır iş sınıfından erken emeklilik hakkına sahip değiller,

Mutsuzlar çünkü; Hak ettikleri değeri ne çalıştıkları firmalardan ne de taşıdıkları yolculardan göremiyorlar,

Mutsuzlar çünkü; Bir taraftan peronlara saatinde yetişmeye çalışırken, bir taraftan fazla bagaj getiren yolcuyu küstürmeden işlerinin gereğini yapmaya çalışıyorlar,

Mutsuzlar çünkü; Yol denetimlerinde araç sürücülerini ilgilendirmeyen, firmayı ilgilendiren kusurlar (araçta yangın tüpü bulunmaması, logonun ruhsata işlenmemiş olması ya da fazla yolcu bulunması gibi) sebebiyle ehliyet ceza puanı dolduruyorlar. Ve işin komik tarafı bizler gibi sosyal sürücülerin ceza puan kotası ile ömürlerini yollarda geçiren otobüs kaptanlarının da aynı olması. 100 Puan!

Mutsuzlar çünkü; Tüm bunları yaparken yanlarında sektörümüzün başta firmalar olmak üzere hiçbir paydaşını bulamıyorlar.

            Sözün özü kaptanlarımız mutsuz olduğu sürece, onların koşullarını düzeltmediğimiz ve sektörümüze yeni kaptan arzını sağlayamadığımız sürece bu kazalar devam edecek. Sadece yol trafik denetimlerini arttırarak bu kazaların önleneceğini düşünmek, tek kelimeyle Hayalperestliktir!

Çözüm kolay olmamakla beraber açıktır; canımızı ve malımızı emanet ettiğimiz kaptanlarımızı, firmalar, hükümetin ilgili kurum ve kuruluşları iş birliği ile mutlu etmek zorundayız.