Üçüncü Köprü'de Mağduriyet Var

?

Toplumumuz, milletimiz, yöneticisine, kurallara, devlete ne kadar bağlı olduğunu bizlere sık aralıklarla hatırlatıyor. 15 Temmuz’da devlet başa olsun ki kuzgun leşe olmasın diye sokakları tutan öğretmenlerimiz, esnafımız, sanayicimiz... Her gün ağırlaşan piyasa koşullarına rağmen araç satın almaya, hizmet etmeye devam eden otobüsçülerimiz. Karşısına ne zorluk çıkarsa boyun eğip, ‘ya nasip’ diyerek çalışmaya, didinmeye devam eden otobüs sektörü emekçileri.

Devletimiz ise boylarından büyük bir faturayı daha onlara kesmiş durumda son günlerde. İstanbul’un geleceği, nüfusu adına inşa edilen, bugün ve ileride birçok sorunu çözmesi beklenen köprünün ne ‘usta’ bir eser olduğu hepimizin malumu. Fakat evvela insan taşıyan, zamanla yarışan otobüsçü başta olmak üzere nakliyecilere zorunlu tutulması, bu ısrar ne için?

Bir yandan sürdürdüğüm öğrencilik münasebeti ile sıkça İstanbul – Isparta arasında seyahat etmekteyim. Bir yolcu olarak gözlemlediğim, en basit söylemle; ‘Bana hiçbir faydası olmayan bir rota yüzünden niçin ortalama bir saat kaybediyorum?’ oldu. Keza bunun otobüsçü tarafından da ek soruları olacaktır; neden bu fazla mazotu yakıyorum, neden bu ücretlerle karşılaşıyorum, neden Anadolu’daki tesislerde her Allah’ın günü yolculara izahat yapıyorum gibi...

Dikkatimi çeken bir husus da şu oldu ki, basına düşen son haberlerde gördüğümüz kadarı ile birçok kaptanın 92 Türk Lirası ceza ve 20 ceza puanını gözden çıkarıp FSM’yi kullanmaya devam etmesi oldu. Önce soralım, birçok sorumluluğu harfiyen yerine getirmeye çalışan kara yolu yolcu taşımacılığı sektörü acaba neden bu sorumluluğu ‘ısrarla’ deliyor? Yani uygulanmayan, benimsenmeyen bir kural getirmek aslında işleri daha da arapsaçı yapmak değil mi?

Çözüm herkesin bildiği şeyler. Otogarların konumları köprü yollarına göre revize edilmeli. Fakat o güne kadar ki, ne zaman olacağını dahi tahayyül edemiyoruz, ne yapılmalı? Mağdur yolcular bir saat daha mı zaman kaybetmeli? Uçaklara karşı zaman konusunda dezavantajlı olan otobüsçü İstanbul içinde bir saat daha kaybedip yolcusundan mı olmalı?

Çözüm yine herkesin bildiği şeyler. Demek ki alt yapımızı kurana kadar, sistemi oturtana kadar ‘Ben yaptım oldu’ demeyeceğiz. Tabii ki mağduriyetini dile getirirken asla çekinmeyen, geri adım atmayan (!) firmalarımız ise bu çözüme elbet ortak olacaklardır. Zira malumdur ki, tek bir otobüsçünün yöneticisi olmadığı ‘dernek’ ve ‘federasyonlar’ cılız bir ses çıkarmış ardından ise sessizliklerine geri dönmüşlerdir. Umalım ki sektör artık ‘birlik’ olamadıkça sorunları aşamayacağını görsün.

Bu güne kadar esnafının yanında olmuş devletimiz, hükümetimiz, bundan sonra da esnafını dinleyecek ve onu mağdur etmeyecektir, temennimiz budur.

Mertkan Yavuz