İşçilerin, işverenlerine karşı açtığı davalarda iki tür alacak karşımıza çıkar. Bir tür alacak sözleşmenin işveren tarafından feshedilmesiyle ya da işçinin haklı sebeple feshetmesine bağlı olarak ortaya çıkan alacaklardır. Bunlar, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı gibi alacaklardır. Başka bir deyişle, kıdem tazminatı ya da ihbar tazminatı ancak sözleşmenin iki taraftan birinin sözleşmeyi feshetmesi sonucunda ödenmesi gereken tazminatlardır.

Diğer tür alacaklar ise, fesih olsun ya da olmasın her halde işçinin hak kazandığı ve çalışmaya devam ederken bile dava konusu olabilecek alacak türüdür. Bunlar; işçi maaşı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücretidir.

Maaşı ya da fazla mesai ücreti alamayan işçi bu alacaklarını her zaman talep edebilir. Bu talepte bulunması için işten ayrılmış olmasına gerek yoktur. Hatta işçi kendi rızası ile istifa etmiş olsa bile, maaş alacağından, fazla mesai ücretinden, ulusal bayram ve genel tatil ücretinden, hafta tatili ücretinden vazgeçmesi gerekmez.

Örneğin hafta tatilinde çalışmış olan işçinin, o günlük ücretinin 2.5 katı kadar günlük ücret alması gerekmektedir. Bunun herhangi bir sebeple ödenmemesi durumunda, işçinin bu alacağı talep etmesi için işten çıkmasına gerek yoktur. Çalışırken de bu miktarı talep eden bir dava açabilir.

Aynı durum maaş alacağı için de geçerlidir. Maaşı ödenmemiş işçiler açısından bunu dava etmesi için işten ayrılmasını ya da işveren tarafından sözleşmesinin feshedilmesini beklemesine gerek yoktur. Her halde maaş alacağı için dava açabilir.

Bu durumda işçi alacakları her durumda ödenecekler ya da sadece işçinin sözleşmesinin işverence feshedildiği ya da işçinin sözleşmesinin işçi tarafından haklı sebeple feshedilmesi durumunda ödenecekler olarak ikiye ayrılmış olmaktadır.
https://lbhukuk.com/blog/