Geçen hafta ki enflasyon ekonomisi yazımdan da hatırlayacağınız üzere rakamların nominal olarak artmış olduğunu fakat, karlılığın göründüğü şekilde olmadığını anlatmaya çalışmıştım. Bundan anlaşılacağı üzere ‘Sezon Getirisi’ otobüs işletmecileri için dönemsel olarak çok hareketli olan bir periyottur. Zamanın yansımasıyla 2022 sezonunun getirisi, enflasyon dolayısıyla nominal bazda çok fazla derecede artmış oldu ve 2020-2021 yıllarında yapılmış olan araç yatırımları için çok iyi bir sezon geçtiği rakamlar üzerinden söylenebilir. Fakat, 2022 yılı mayıs ayı sonrası araç yatırımları için sezon getirisinin pek parlak olduğu söylenemez.  O yüzden de hatırlatmam gerekirse 2023 yılı yatırımları yapılırken sezon getirisine çok dikkat edilmesi gerekmekte. Araç fiyatlarının aşırı artmış olması, kredi maliyetlerinin halen daha çok yüksek olması ve uzun dönemde bu yatırımın geri dönüşü düşünüldüğünde, sadece 3-4 aylık bir dönem için kısacası sezon getirisine güvenmek sektör paydaşlarımız için hayal kırıklığı yaratabilir.

2022 yılı yaz sezonunun rakamsal olarak otobüs işletmecilerini memnun etmiş olduğu görülmektedir. Fakat önemli olan, bu rakamların taşınan yolcu adetiyle yapılan sefer adetlerinin karşılıklı olarak kontrol edilmesi ve enflasyonun nominal etkisinin devreden çıkarılması ile hesaplanması çok önemlidir. O yüzdende, 2022 yılının sezon getirisine aldanarak 2023 yılının sezon getirisinin daha iyi olduğunu düşünmek biraz hayalperest olma ihtimalini taşımakta.

3 haftalık köşe yazımın kısaca amacı, otobüs işletmecileri olarak artık her türlü hesabı yapmak ve 2018 yılına kadar yapmış olduğumuz işletmecilik anlayışını değiştirmek için, 2023 yılını otobüs işletmecileri için milat kabul etmek gerekiyor. 2023 yılı itibariyle ne fazla araca gerek var ne fazla sefer sayısına gerek var, ne de YIKICI-YAKICI REKABETE gerek var!  O yüzden otobüs işletmecilerinin BİRLİK-BERABERLİK içerisinde hareket edip sadece sezon getirisine odaklanmadan 12 ay boyunca karlılığı hedeflemesi gerekmektedir.