Şehirler arası yolcu taşımacılığında kara, hava ve demir yolları kendi aralarında muazzam bir rekabet içerisinde. Hava ve demir yolları ise devletimizden almış olduğu teşvikler ve sübvansiyonlar sayesinde bu rekabette yüzlerce hatta binlerce adım önde. Çünkü, maliyet noktasında herhangi bir kaygıya düşme durumu ya da gider kalemlerini düşünme durumu almış oldukları sübvanse destekleri sayesinde kesinlikle YOK! Fakat kara yolu yolcu taşımacılığında otobüsçülük, tamamen özel sektörde ve kamu tarafından herhangi bir destek almadan serüvenini sürdürüyor. Tamamen kendi öz kaynakları ile bu mücadeleyi veriyor. Bunun yanı sıra, ne acıdır ki otobüs işletme sahipleri de hava yolu veya demir yolu ile rekabeti bir köşeye atıp, kendi içinde YIKICI REKABET politikası uyguluyor. Bu durumun bir sonucu olarak da işletmeler varlığını sürdürebilme noktasında SONA DOĞRU YAKLAŞIYOR.

AKARYAKIT maliyetlerinin son 1 yılda %286 oranında artmış olması bile tek başına otobüs işletmelerinin zor durumda kalmasına yetmekte iken buna eklenen diğer maliyetleri de göz önüne alınca maalesef iş, içinden çıkılabilir bir durum olma olasılığını kaybediyor. Bu akaryakıt maliyetlerine İNAT otobüs işletme sahipleri bir sefer daha fazla düzenleyebilmek için ve bir yolcu daha fazla taşıyabilmek için halen FİYAT REKABETİ yapıyor.

Bu rekabetin sonunun olmadığını tüm otobüs işletme sahiplerine hatırlatmak gerektiğini düşünüyorum. Sektörde sürdürülebilir bir varoluşun ve işletmelerin varlığını devam ettirebilmesi için BİRLİK-BERABERLİK duygusunun sağlanabilmesi adına tüm otobüs işletme sahiplerinin gerekli adımları atmasını ve günün şartlarına göre davranmasını bekliyorum. CİRO’lar otobüs işletme sahiplerini kandırmasın.

Bir sonraki enflasyon ortamı içerisinde artan ciroları konu alan yazımda, bu köşede sizlerle görüşmek dileği ile…